mC_KEI : ยอมทรยศคนทั้งโลก ดีกว่ายอมให้โลกทรยศ

หนะ....

ก็หลังจากที่กูดองไดมาจนปาร้าเรียกพ่อมึง...

ก็ได้เวลามาเขียนอะไรไร้สาระซะหน่อย

เรื่องของเรื่องที่กูอยากมีสาระก็คือว่า

ช่วงนี้กูไม่ได้ทำส้นตีนไรเลย....

เรียนซัมเมอก็แค่ 4 วัน เรียนแบบไม่เครียด

เพราะกูไม่เครียดของกูเอง - -

วันๆ ก็ร่ำเมรัยฟังเพลงไปทุกวัน

จนตับกูเริ่มมีกล้ามเนื้อแข็งแรงเต็มที่

กิจกรรมยามว๊างงงงง ว่าง จริงๆของกูก็คืออ่านหนังสือ

(เห้ย อย่าทำหน้าเหวอ)

กูเป็นคนชอบอ่านหนังสือมานานแล้ว

แต่มาบ้าอ่านจริงๆก็ตอนเริ่มอ่านสามก๊ก

ช่วงแรกกูบ้าอ่านการ์ตูน กับหนังสือโป๊*0*

พวก FHM อะไรเทือกนี้

อ่านนิยายบ้าง

แต่หนังสือที่ให้ข้อคิดนี่ไม่ค่อยอ่าน

เพราะกูไม่ชอบคิด ชอบดื่ม...

ต้องบอกตามตรงเลยว่าคนที่ทำให้กูมาอ่านหนังสืออีกครั้ง

คือคุณ เล่า ชวน หัว

เรื่องที่ดังที่สุดก็คงจะเป็น

เปิดหน้ากากขงเบ้ง จนมีภาค 3 แล้ว

ถึงแม้ว่าคุณเล่า จะด่าก๊กเล่าปี่แรงไปหน่อย

แต่ว่าก็ทำให้ทัศนะคติที่ว่า

เล่าปี่พระเอก คนดีที่หนึ่งเลย

ขงเบ้งเก่งอย่างกับเทวดาอวตารลงมา(เป็นตัวห่าไรไม่รู้)

ก็เปลี่ยนไป...ไม่สิ้นเชิง

มีบ้างที่คุณเล่าเขียนแรงไป

แต่ความจริงก็คือความจริง

ของเบ้งที่ผู้คนสรรเสิญยกย่องว่าคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าดั่งเทพยดา

ทำไมไม่ล่วงรู้เลยว่าประชาชนเดือดร้อนแค่ไหนกับการวิ่งทำสงคราม

ไม่หยุดหย่อน...

ตำราพิชัยขงเบ้งก็มีพิมพ์ออกมาแล้ว

ดีนะเท่าที่อ่าน....

แต่ขงเบ้งกลับไม่ใช้ความรู้ที่ตนเองมีสร้างความเจริญ

ให้กับก๊กตัวเองจนต้องดับเป็นก๊กแรก

........

คนที่อ่านสามก๊ก ในฉบับท่านเจ้าพระยาคลัง(หน)

ที่แปลมาจากหลอกว้านจง และเหมาจงกัง

อย่าลืมว่า "มันคือนิยายอิงประวัติศาสตร์"

คำว่านิยายเด็ก 3 ขวบก็รู้แล้วว่ามันคือเรื่องแต่งบิดเบือนเกินจริง

แต่ทำไมนะ ผู้ใหญ่หลายคนจึงเชื่อไปได้....โอ้วจอจ

คุณเล่านั้น เป็นผู้จุดชนวนการอ่านของกูอีกเยอะ

กูพยายามติดตามทุกเล่มที่ท่านเขียน

แต่ท่านจะบอกเสมอว่า อ่านหนังสือของเล่า ชวน หัว

ต้องใช้หัวสมอง และหัวใจคิดตาม

กูอ่านไปก็เทียบไป

เทียบในของคุณเล่า ของยาขอบ ของท่านเจ้าพระยาคลัง

ส่วนมากแล้วนิยายก็ต้องโกหกพกลมวันยังค่ำ

แต่บางเรื่องคุณเล่าก็วิจารณ์ และคิดแรงเกินไป

เล่าปี่ ขงเบ้ง อาจจะไม่ได้คิดแบบนั้นก็ได้เวลานั้น

อยากให้คนที่อ่านสามก๊ก ปรับความคิดใหม่

เพราะกูคิดว่าคนส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้เรื่องประวัติศาสตร์จีนเท่าไหร่

รวมตัวกุเองด้วย กุนี่ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย...

พอมาอ่านของคุณเล่าก่อน ไปอ่านฉบับนิยาย

ก็จะเห็นอะไรๆด้วยตัวเองมากยิ่งขึ้น

ความมดเท็จ ความไม่สมจริงเยอะแยะมากมาย

หนังสือที่แนะนำก็

เปิดหน้ากากขงเบ้งทั้งสามภาค

ผ่าสมองโจโฉ

ชำแหละกึ๋นเล่าปี่

ล้วงคอสุมาอี้

เทิดศักดิ์ศรีจูล่ง

แหวะหัวใจซุนกวน

โดยเฉพาะผ่าสมองโจโฉนั้น

เราจะได้รู้ประวัติบุคคลที่ในนิยายไม่พูดถึงเลย

แต่เกี่ยวข้องอย่างที่สุดหลายคน

โอย มัน...

เรื่องเกี่ยวกับชีวประวัติของแต่ละคน

ถ้าอยากจะอ่านอย่างละเอียดและเข้าใจง่ายจริงๆ

ต้องของยาขอบ

ท่านผู้นี้เขียนไว้แล้วเห็นภาพจริงๆ

โดยเฉพาะจูล่ง พระเจ้าจอจ

กูอ่านแล้วเห็นภาพเลยตอนจูล่งฝ่าทัพรับอาเต๊า

แต่ละวีรกรรมของจูล่งมันมากจริงๆ

อ่านแล้วอ่านอีกก็ไม่เบื่อ

และจูล่ง(เตียว-จูล่ง-หยุน) หรือจ้าวจื่อหลง

เป็นคนเดียวที่มีเพียบพร้อมทุกอย่าง

นี่แหละคนที่ควรยกย่อง

มากกว่าใครบางคน และอีกหลายๆคน

ใครที่นับถือกวนอู ขอโทษที่ลบหลู่

แต่ไปเบิ่งตาพิจรณาหน่อยเถอะว่า

คำว่าซื่อสัตย์ที่แท้จริงนั้น เป็นอย่างไร

บอกได้เลย ได้ครึ่งของจูล่งหรือไม่

อยากรู้ไปหาอ่านเอา ขี้เกียจพิมพ์

และอีกเล่มหนึ่ง

ล้วงคอสุมาอี้....

คู่กัดขงเบ้ง

ความรู้ที่ได้ก็เยอะ หลังยุคสามก๊กรวมเป็นก๊กเดียว

โดยสุมาอี้ผู้วางรากฐานให้ลูกหลานแกร่างกล้า.....

ตระกูลสุมา หรือซือหม่านั้นเป็นตระกูลโหดเหี้ยมของแท้

แต่ก็ฉลาดลึกของจริงกว่ามังกรย่างแถวเสฉวน

เข่นฆ่ากันอย่างก่าการละเล่น

แต่ความน่าสนใจมันมีมากกว่านั้น

ใครอยากรู้ไปหาอ่านเอา

พักเรื่องสามก๊กไว้แค่นี้

ความหน้าจะพูดถึงหนังสือของคนเขียนผู้หนึ่ง

เขาคือ "วินทร์ เลียววาริณ"

หลายคนต้องรู้จัก(กุบังคับให้รู้จัก)

ว่าแล้วก็ไปนั่งตั้งวงกันต่อไป

 

"กินแล้วต้องเมา ไม่เมาไม่ต้องกิน ให้มันตายลงกับดิน ไม่กินไม่ใช่ชาย"

++++++++++++++++++

[p.S. ......]

* อยากไปโคคา โคล่าเวิลลลลล

* จน ลงขวดหมด

* จะย้ายหอแล้วเอ้าเฮ

* กูพูดแรงไป วิจารณ์ใครแรงไป โทดด้วย

* ความชอบส่วนบุคคล

* ไปละ สาดดดดดดดดดดดดดดด

 

 

 

 

edit @ 5 Apr 2008 14:57:50 by mC KEI